Polska młodzież i wybór ulubionego gatunku muzyki, część II i ostatnia.

No dobrze czas nadszedł, by wrócić do mojego pierwszego wpisu na blogu – którego ciąg dalszy obiecałem… A więc w części pierwszej opisałem swoje odczucia, co do HH oraz Techniawek, ale nie wyjaśniłem, co mnie tak naprawdę w tym wkurza. Może i wspomniałem, iż w mych oczach to totalne bezguście oraz brak smaku i sam fakt, iż tak wiele ludzi tego słucha mnie strasznie denerwuje. Ale o gustach (czy bezguściu) się ponoć nie dyskutuje, więc wymienię kilka faktów z życia (nie koniecznie mojego ^^) zaczerpniętych, które potrafią doprowadzić do szewskiej pasji.
No to lećmy z tym…

1. Na pierwszy ogień niech pójdzie głupota oraz totalny brak słuchu (zapewne) większej części zagorzałych słuchaczy HH i tech. Otóż tacy ludzie przeważnie, gdy usłyszą jakąś inną muzykę(czy to będzie rock, hard rock, punk rock czy nawet jakaś delikatna ballada rockowa), która nie należy do tego ich panteoniku ulubionych, określą to mianem „metalu”. Sam z tym faktem spotkałem się wielokrotnie, niektórym nawet starałem się wytłumaczyć iż jednak jest różnica między tymi stylami (nawet jednej „znajomej” udało mi się wyjaśnić! . Niestety przeważnie dawało to skutki podobne do gadania z ścianą…
2. Kolejnym denerwującym faktem niech będzie zasłyszana historyjka, mówiąc dokładniej, mój cioteczny brat mi ją opowiedział. A dotyczyła kolesia z jego klasy, który słucha jedynie rocka i punka i za to nazywają go …„pedziem”. Hmm… żeby to jeszcze jakieś konkretne powody były, ale za rodzaj muzy i to za rock? No ludzie!
3. Teraz wspomnijmy pewien stereotyp. Ot ludzie nie obcujący z „Metalem” często uważają metalowców za brudasów, trepów, prymitywów i satanistów… Co oczywiście jest totalną bzdurą oraz wierutnym kłamstwem! No a skoro „HH`powcy” i „Techniacze” często klasyfikują rock jako metal, ten stereotyp dotyczy również mnie…
4. Te spojrzenia! Nigdy nie zapomnę jak na mnie kilka osób, krzywo popatrzyło w nowej klasie, jak dowiedzieli się iż słucham rocka… Na szczęście pewien czas minął, a z ludkami udało mi się dogadać, więc narzekać nie mam na co a i od pedziów mnie nie wyzywają. Gwoli wyjaśnienia są to słuchacze jedynie Techniawek…
5. Prymitywizm wykazywany przez wielu słuchaczy, np. mój sąsiad, totalny buc z wyglądu i debil z rozmowy (tzn. jak z nim pogadasz od razu wydaje ci się debilem i „gupkiem”), który ma ciekawy nawyk wystawiania swojego „sprzętu” (grat to, ale ma parę…) w oknie (2piętro!) i puszczania na cały regulator HH w czasie gdy robi coś z tyłu domu. I człowiek wychodzi sobie na zewnątrz, żeby coś poczytać, bądź po prostu się zrelaksować a tu idzie ten chłam, i lecą ciągłe „K***y, „J**y” i inne tzw. wulgaryzmy. No dobra sam je czasami stosuję, ale żeby zmuszać człowieka w chwili odprężenia na słuchanie tego? To powinno być karalne… A i marginesem wspomnę, iż w razie próby wyperswadowania takiemu żeby to wyłączył i takich akcji nie odwalał – jak do ściany…

W tym miejscu zakończę. Oczywiście takie przykłady mógłbym mnożyć jeszcze kupę czasu, ale czy jest sens? Na koniec rzeknę jedynie, iż ubolewam nad tymi zbłąkanymi duszyczkami bez krzty gustu czy smaku (hehe, dość często stosuję te określenia w dwóch tekstach) i wierzę, iż sytuacja kiedyś ulegnie zmianie. Oczywiście w tym tekście nie miałem zamiaru obrażać wszystkich słuchaczy techno i HH, (co podkreślałem pisząc np. „zapewne większej” a nie określając, iż „wszyscy”). Jestem świadom, że i wielu słuchaczy tej beznadziejnej w mym odczuciu muzyki trzyma poziom i bez mózgami nazwać ich nie wypada (a nawet nie należy!). I tym optymistycznym akcentem zakończę tenże tekst.

PS: Wiem, iż pisząc ten tekst sklasyfikowałem ludzi słuchających muzyki elektronicznej po prostu jako słuchaczy techniawek. Powodem tego jest fakt iż większość ludzi słuchających takiej muzyki samych określa ją jako „techn.” (przeważnie nie spotyka się innego nazewnictwa) oraz dlatego iż „umcyk-umcyk” to rzeczywiście techno jest.

Pozdrawiam.